Παραθυρεοειδεκτομή

Ο στόχος της επέμβασης, μέσω της αφαίρεσης ενός ή περισσότερων αδενωμάτων παραθυρεοειδούς, είναι η αποκατάσταση φυσιολογικών επιπέδων παραθορμόνης και ασβεστίου στον οργανισμό.

Αντιμετωπίζοντας οριστικά το πρόβλημα, εξασφαλίζουμε φυσιολογική λειτουργία του νευρικού και μυϊκού συστήματος, καθώς και διατήρηση της υγείας των οστών.

Στη συνήθη περίπτωση πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, προβαίνουμε έγκαιρα στη χειρουργική του αντιμετώπιση, προκειμένου να αποφευχθούν σοβαρές επιπλοκές σε πολλαπλά οργανικά συστήματα, όπως:

• αυξημένη ευθραυστότητα των οστών, οστεοπενία ή οστεοπόρωση, κίνδυνος καταγμάτων
• ουρολιθίαση (πέτρες ή «λάσπη» στα ούρα), κακή νεφρική λειτουργία
• εύκολη κόπωση, μυϊκή αδυναμία, κατάθλιψη, δυσκολία συγκέντρωσης, ψυχική δυσφορία
• γαστρεντερικές διαταραχές, κίνδυνος πεπτικού έλους, παγκρεατίτιδας
• ενδεχόμενη κακοήθεια

Η παραμονή υψηλών επιπέδων ασβεστίου/παραθορμόνης στον οργανισμό ομοιάζει με μία «βραδυφλεγή βόμβα». Η ηπιότητα ίσως κάποιων συμπτωμάτων, δεν εμποδίζει διόλου την εξέλιξη της πάθησης, με καταστροφικές συνέπειες σε καρδιά, εγκέφαλο, νεφρούς και σκελετό.

Aκόμη και ασυμπτωματικοί ασθενείς μπορεί να επωφεληθούν από την επέμβαση, καθώς η παραθυρεοειδεκτομή εξαλείφει οριστικά την αιτία της υπερασβεστιαιμίας, προλαμβάνοντας μελλοντικές επιπλοκές και βελτιώνοντας τη γενική υγεία και ευεξία.

Η τελική απόφαση λαμβάνεται πάντα σε συνεργασία με τον θεράποντα ιατρό, βάσει των κλινικών ευρημάτων, των εργαστηριακών αποτελεσμάτων και της γενικής κατάστασης του ασθενούς.

Στην Ιατρική Επιστήμη, η όσο γίνεται πιο έγκαιρη λύση ενός διαγνωσμένου προβλήματος που διαταράσσει ζωτικές λειτουργίες του, κάποιες φορές με μη αναστρέψιμο τρόπο, είναι σημαντική.

Αναζητείται και αφαιρείται από το Χειρουργό το πάσχον παραθυρεοειδές και συνήθως αναζητούνται και διαφυλάσσονται τα υπόλοιπα, φυσιολογικής μορφολογίας, παραθυρεοειδή σωμάτια. Αποστέλλεται κατά τη διάρκεια του χειρουργείου ταχεία βιοψία, η οποία επιβεβαιώνει ιστολογικά την επιτυχία της επέμβασης.

Ασφαλώς, μπορεί να πραγματοποιηθεί ταυτόχρονα σε μία επέμβαση θυρεοειδεκτομή και παραθυρεοειδεκτομή, εφόσον πάσχουν και τα δύο αυτά όργανα, που τυχαίνει να γειτονεύουν ανατομικά.

Ειδικός είναι ο Χειρουργός Ενδοκρινών αδένων και –μεταξύ αυτών- ακόμη περισσότερο εκείνος που έχει εστιάσει επιστημονικά στην ενδοκρινική χειρουργική του τραχήλου, δηλαδή των ενδοκρινών αδένων της περιοχής του λαιμού.

Η εγχείρηση παραθυρεοειδών αδένων πραγματοποιείται σήμερα, γύρω μας, με ποικίλους τρόπους. Συναντά κανείς, δυστυχώς συχνά, την παραδοσιακή χειρουργική τεχνική με τις μεγάλες τομές, τα σωληνάκια, την μακρά ανάρρωση.

Ο Χειρουργός κύριος Καρβούνης εφαρμόζει την ελάχιστα επεμβατική παραθυρεοειδεκτομή (minimal invasive surgery). Πρόκειται για σύγχρονη και πρωτοποριακή τεχνική που εφαρμόζεται με απόλυτη επιτυχία διεθνώς σε εξειδικευμένα κέντρα ενδοκρινικής χειρουργικής.

Αντί για το παραδοσιακό νυστέρι και ψαλίδι, η διατομή, η αποκόλληση του πάσχοντος παραθυρεοειδούς αδένα και ταυτόχρονα η αιμόσταση, γίνονται με ραδιοσυχνότητες (radiofrequency) και ενέργεια υπερήχων (Ultracision). Πρόκειται για ειδικά, μοντέρνα χειρουργικά εργαλεία που παρέχουν μέγιστη ακρίβεια και αποτελεσματικότητα, μη προκαλώντας κάκωση των ιστών και κατ΄ επέκταση μετεγχειρητικό άλγος για τον ασθενή, όπως συμβαίνει με την παραδοσιακή χειρουργική.

Επίσης, η διασφάλιση της ομιλίας του ασθενούς επιτυγχάνεται με τη χρήση νευροδιεγέρτη (neuromonitoring). Είναι η πλέον επαναστατική και εντυπωσιακά χρήσιμη τεχνική, που προειδοποιεί το Χειρουργό και προστατεύει, με υψηλό δείκτη ασφαλείας, τον ασθενή από προβλήματα με τις φωνητικές χορδές. Δεύτερη επιβεβαίωση της ακεραιότητας φωνητικών χορδών επιτυγχάνεται με βιντεοσκοπικό monitoring (Video-laryngoscopy) κατά την αφύπνιση του ασθενούς.

Επιπροσθέτως, η μέθοδος διεγχειρητικής μέτρησης παραθορμόνης (intraoperative PTH) αποτελεί (για εκείνους τους Χειρουργούς που τη γνωρίζουν και σε εκείνες τις Κλινικές που τεχνολογικά δύνανται να την υποστηρίξουν) σημαντικότατο εργαλείο για την απόλυτα επιτυχή στοχευμένη μικροεπεμβατική παραθυρεοειδεκτομή.

Πρόκειται για μία μοντέρνα τεχνική ελέγχου και επιβεβαίωσης της επιτυχίας μίας επέμβασης παραθυρεοειδεκτομής, την ίδια την ώρα της επέμβασης. Βασίζεται στην αξιολόγηση του βαθμού πτώσης της τιμής PTH, συγκρίνοντας μία baseline τιμή στην έναρξη του χειρουργείου, με την τιμή παραθορμόνης λίγα μόλις λεπτά μετά την αφαίρεση της βλάβης. Εφαρμόζοντας ένα επιστημονικό πρωτόκολλο, ο Χειρουργός πιστοποιεί, πριν καν ξυπνήσει ο ασθενής, την επιτυχή έκβαση της παραθυρεοειδεκτομής.

Ο Χειρουργός κος Καρβούνης έχει την ιδιαίτερη χαρά και τιμή να είναι ο πρώτος Έλληνας Χειρουργός, που δημοσίευσε στο επίσημο επιστημονικό περιοδικό της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας, μία πρωτοπόρο επιστημονική μελέτη του γι΄αυτό το θέμα, βασισμένη σε μεγάλη σειρά επεμβάσεων με τη μέθοδο iPTH, στο Λονδίνο.

Πρόκειται για μία ιδιαίτερα ″λεπτή″ χειρουργική επέμβαση, η οποία σχεδόν επιβάλλεται να πραγματοποιηθεί από εξειδικευμένο Χειρουργό. Η κύρια δυσκολία αυτού του τύπου επέμβασης είναι πρωτίστως η ανεύρεση του πάσχοντος αδένα. Ο ιατρός αναζητά ένα ογκίδιο μεγέθους φακής, το οποίο ομοιάζει εξαιρετικά με το γειτονικό κυτταρολιπώδη ιστό και τους γύρω λεμφαδένες. Και αυτός είναι ο σημαντικότερος λόγος για τον οποίο ο Χειρουργός πρέπει να έχει εργασθεί σε Τριτοβάθμια Κέντρα Ενδοκρινικής Χειρουργικής, ώστε να έχει συλλέξει ‘συμπυκνωμένη’ εμπειρία, από μεγάλο αριθμό επεμβάσεων αυτού του τύπου. Επίσης, η ανατομική θέση του πάσχοντος παραθυρεοειδούς, η οποία δεν είναι καθόλου σταθερή και προβλέψιμη, σχετίζεται άμεσα με τα λαρυγγικά νεύρα (φωνητικές χορδές), τον οισοφάγο, την καρωτίδα, καθιστώντας την ανωτέρω επέμβαση άκρως απαιτητική.

Ο κύριος Καρβούνης αξιοποιώντας την πλούσια εμπειρία που αποκόμισε στην παραθυρεοειδική χειρουργική στο εξωτερικό, είχε την επιστημονική ικανοποίηση να πραγματοποιήσει με απόλυτη επιτυχία στην Ελλάδα επανεγχειρήσεις σε ασθενείς που είχαν υποβληθεί αλλού, σε μία, δύο ή ακόμη και τρεις αρχικές ανεπιτυχείς επεμβάσεις, κατά τις οποίες δεν είχε δυστυχώς εντοπισθεί και αφαιρεθεί το πάσχον παραθυρεοειδές.

Σε κάποιες περιπτώσεις ενδέχεται ένας παραθυρεοειδής αδένας να μην εντοπίζεται στη συνήθη ανατομική θέση, αλλά σε έκτοπη θέση. Αυτή η εντόπιση μπορεί να ποικίλει ευρέως, με πιθανές θέσεις το μεσοθωράκιο, ενδοθυμικά (εντός του θύμου αδένα), ενδοθυρεοειδικά, στην τραχειοοισοφαγική αύλακα, εντός του καρωτιδικού έλυτρου, κλπ

Η λεπτομερής προεγχειρητική χαρτογράφηση από τον Ακτινολόγο είναι καθοριστικής σημασίας για την ανάδειξη της παραθυρεοειδικής βλάβης. Στο σημείο αυτό διευκρινίζεται ότι ως ανατομική παραλλαγή ενός οργανισμού μπορεί να υπάρχει και υπεράριθμος παραθυρεοειδής αδένας.

Σε αυτές τις ιδιαίτερες ανατομικές συνθήκες, είναι αυτονόητο ότι απαιτείται μία σχολαστική χειρουργική επέμβαση από εξειδικευμένο Χειρουργό Ενδοκρινών Αδένων που διαθέτει μεγάλη εμπειρία και διεγχειρητική χρήση σύγχρονων τεχνικών, ώστε να καταφέρει να βρει τον έκτοπο παραθυρεοειδή αδένα και να τον απομακρύνει με ασφάλεια.

Συνήθως διαρκεί λιγότερο της μίας ώρας. Ωστόσο, εάν η διαδικασία αναζήτησης του αδένα που πάσχει το απαιτήσει, η διάρκεια χειρουργείου επεκτείνεται αναλόγως.

Μικρής διάρκειας γενική αναισθησία, συνήθως. Επίσης, με βάση κάποια κριτήρια, μπορεί να πραγματοποιηθεί και με τοπική αναισθησία σε συνδυασμό με μέθη.

Ο κύριος Καρβούνης, στα πλαίσια της μικροεπεμβατικής χειρουργικής που εφαρμόζει, έλαβε διάκριση για την κλινική εργασία του με τίτλο “Minimally invasive parathyroidectomy under local anaesthesia” E.Karvounis and J.Lynn, σε Διεθνές Χειρουργικό Forum το 2002.

Όχι, δεν χρειάζεται αίμα, δεν ζητούνται αιμοδότες.

Όχι, με τη συγκεκριμένη μικροεπεμβατική χειρουργική τεχνική, στη συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών, δεν τοποθετούμε σωλήνα παροχέτευσης.

Ο ασθενής μας αρχίζει να σιτίζεται περί τις 2 ώρες μετά το χειρουργείο.

Η δίαιτα είναι ελεύθερη.

Ασφαλώς. Μετά το τέλος της επέμβασης ο ασθενής ομιλεί άμεσα.

Ανάλογα και με την εντόπιση του πάσχοντος αδένα και την ανατομία του ασθενούς, υπάρχει διαφορετικός βαθμός δυσκολίας της ανωτέρω επέμβασης. Βασικός στόχος είναι αρχικά η εντόπιση της βλάβης και ακολούθως η απομάκρυνσή της με ασφάλεια, ώστε να μην υπάρχει αιμορραγία ή τραυματισμός των παρακείμενων οργάνων και ανατομικών δομών (λαρυγγικά νεύρα, τραχεία, οισοφάγος).

Η πραγματοποίηση της επέμβασης από έμπειρα χέρια εξειδικευμένου Χειρουργού και η χρησιμοποίηση πλέον σύγχρονου τεχνολογικού εξοπλισμού, αυξάνει κατακόρυφα τη δυνατότητα εντοπισμού και αφαίρεσης της βλάβης και ελαχιστοποιεί οποιαδήποτε πιθανότητα διαταραχής στην ομιλία.

Όχι. Στόχος της επέμβασης είναι ο οργανισμός μετεγχειρητικά να διατηρεί από μόνος του φυσιολογικά επίπεδα ασβεστίου.

Όχι, με τη συγκεκριμένη χειρουργική τεχνική, δεν προκαλείται πόνος. Άλλωστε, δεν συνταγογραφούμε καν παυσίπονα κατά το εξιτήριο του ασθενούς.

24 ώρες ή λιγότερο. Ο ασθενής έρχεται από το σπίτι του το πρωί στην Κλινική, γίνεται η επέμβαση, το μεσημέρι ήδη αφαιρείται ο ορός. Άμεσα μετά το χειρουργείο ομιλεί, κινητοποιείται και σιτίζεται ελεύθερα σε λίγη ώρα. Μη έχοντας ορό ή άλλο σωληνάκι, κινείται ελεύθερα και εξέρχεται την ίδια ή την επόμενη ημέρα.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, ενδέχεται, λόγω της απομάκρυνσης του πάσχοντος υπερλειτουργούντος αδένα, η μετεγχειρητική πτώση των επιπέδων ασβεστίου του ασθενούς να είναι θεαματική. Αυτό, εάν συμβεί, επιβεβαιώνει μεν, με εντυπωσιακό τρόπο, την επιτυχία του χειρουργείου, ωστόσο μας υποχρεώνει να νοσηλεύσουμε και ένα δεύτερο βράδυ τον ασθενή, προκειμένου να σταθεροποιηθούν τα επίπεδα ασβεστίου.

Η επιστροφή στην εργασία εξαρτάται αποκλειστικά από εσάς. Η ανάρρωση μετά την επέμβαση είναι συνήθως πολύ γρήγορη και ανώδυνη.

Πολλοί εκ των ασθενών μας επιστρέφουν στη δουλειά τους την επομένη του εξιτηρίου. Άλλοι επιθυμούν αναρρωτική άδεια. Στην τελευταία περίπτωση, ο ιατρός, σε συνεννόηση με τον ασθενή, καθορίζουν από κοινού, την επιθυμητή διάρκεια της άδειας.

Σπάνια υπάρχει καρκίνος παραθυρεοειδούς, ωστόσο η υπερασβεστιαιμία (εάν δεν απομακρυνθεί ο πάσχων παραθυρεοειδής) είναι παράγοντας που ενοχοποιείται για την ανάπτυξη καρκίνου άλλων οργάνων.

Η αισθητική του αποτελέσματος αποτελεί βασική προτεραιότητα. Στο τέλος της επέμβασης πραγματοποιείται πλαστική αποκατάσταση της τομής, χωρίς εξωτερικά ράμματα που να χρειάζονται αφαίρεση. Η τομή είναι εξαιρετικά μικρή και τοποθετείται ακριβώς επάνω σε φυσική πτυχή του δέρματος του λαιμού, ώστε να ενσωματώνεται αρμονικά στο περίγραμμα του δέρματος.

Ο κύριος Καρβούνης έχει εξελίξει περαιτέρω αυτή την τεχνική και προτείνει, όπου χρειάζεται, ειδικά καλλυντικά σκευάσματα ανάπλασης που βοηθούν τη γρήγορη επούλωση και ενισχύουν τη φυσική εμφάνιση του δέρματος.

Πολύ συχνά, μόλις λίγες ημέρες μετά το χειρουργείο, ασθενείς μας αναφέρουν ότι φίλοι τους τούς ρωτούν «πού γρατσουνίστηκες» αντί για «πού χειρουργήθηκες», χάρη στη σχεδόν αόρατη ουλή. Μάλιστα, μερικούς μήνες μετά, η ουλή γίνεται τόσο ανεπαίσθητη, που χρειάζεται προσπάθεια για να πείσουν τους συνομιλητές τους ότι πράγματι έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση.

Η παραθυρεοειδεκτομή αποσκοπεί στην πλήρη αφαίρεση του παθολογικού παραθυρεοειδικού ιστού, γεγονός που εξασφαλίζει στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οριστική λύση. Σε ένα πολύ μικρό ποσοστό ασθενών ενδέχεται να υπάρξει επανεμφάνιση μελλοντικά παραθυρεοειδικής βλάβης, χωρίς να είναι δυνατή η πρόβλεψή της από την αρχή.

Η διαρκής υπερασβεστιαιμία δημιουργεί αίσθηση κόπωσης, αδυναμία, καταβολή, πονοκεφάλους, διαταραχές ύπνου, κατάθλιψη, διαταραχή συγκέντρωσης, διαταραχές μνήμης, τριχόπτωση, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.

Προκαλεί αυξημένη χοληστερόλη αίματος, αυξάνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό επεισόδιο, καρδιακή αρρυθμία, υπέρταση. Προκαλεί λιθίαση των νεφρών και οστεοπόρωση που συχνά οδηγεί σε κατάγματα σκελετού.

Επίσης, το υψηλό επίπεδο ασβεστίου αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου μαστού, παχέος εντέρου, νεφρού και προστάτη.

Η παραθυρεοειδεκτομή είναι μία επέμβαση με ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά επιτυχίας και ελαχιστοποιημένες επιπλοκές.

Πρόκειται για μία στοχευμένη, ασφαλή και αποτελεσματική επέμβαση, που προσφέρει οριστική λύση στο πρόβλημα και βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς.

Είναι εντυπωσιακές οι περιγραφές ασθενών, που αναφέρουν ότι μετά το χειρουργείο “ξαναγεννήθηκαν”. Ένα ακαθόριστο αίσθημα κόπωσης και μία αδιευκρίνιστη κατάπτωση της διάθεσης του πάσχοντος ασθενούς, μετά το χειρουργείο εξαφανίζονται. Ο ασθενής νιώθει συχνά μία ευχάριστη αλλαγή στην καθημερινότητά του, στη διάθεση και δραστηριότητά του και βαθμιαία μετεγχειρητικά αποκαθίστανται προβλήματα που ενδεχομένως είχαν ήδη δημιουργηθεί (π.χ. οστεοπενία).

Ο Δρ. Ευάγγελος Καρβούνης MD, PhD, FACS, είναι βραβευμένος ενδοκρινολόγος χειρουργός, Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής Αθηνών και Fellow του American College of Surgeons και σήμερα εργάζεται ως Διευθυντής Χειρουργός Ενδοκρινών Αδένων στην Ευρωκλινική Αθηνών. Ο έμπειρος χειρουργός βρίσκεται στη διάθεσή σας για να σας λύσει κάθε απορία σχετικά με την παραθυρεοειδεκτομή. Επικοινωνήστε σήμερα με τον γιατρό, είτε τηλεφωνικά είτε συμπληρώνοντας τη φόρμα επικοινωνίας, και προγραμματίστε την επίσκεψή σας για σωστή διάγνωση και εξατομικευμένη θεραπεία.